پسر همسایه آسایش و آرامش برامون نذاشته. من خودم پسرم ۴ ساله پسر همسایه مون ۷ سالشه. هرموقع پسرم میره توی کوچه اذیتش میکنه و پسرم رو به گریه میندازه. همیشه براش قلدری میکنه. من خیلی بهش تذکر دادم. خیلی محترمانه بهش گفتم نکن. ولی انگار نه انگار. به پسرم میگم نرو پیش اون بچه. ولی گوش نمیده. آخه پسر خودم هم ول کن نیست. همیشه دوست داره صبح تا شب توی این کوچه باشه. منم مجبورم برم توی کوچه دنبالش که اتفاقی براش نیفته آخه سنش کمه. اون پسر بی شعور هم از اونطرف. منو از کار و زندگی انداخته. بعد جالب اینجاست کل محله از این پسر شاکی هستن. بعدش هم مادرش میاد از بقیه بچه ها ایراد میگیره که شما ادب ندارید و فحش میدید و فلان. ولی من بار ها شاهد بودم که پسر خودش فحش ناموسی میده. به بچه ۱ ساله میگه خار... مادرش هم میره به مادر های دیگه میگه من دلم برای بچه هاتون میسوزه. من به عنوان شاکی حرف نمیزنم به عنوان یک مادر نگران دارم حرف میزنم. والا اگه مادر نگران بود بچه خودش رو اینجوری تربیت نمیکرد.