زندگیم نحسه

با شوهرم زندگی نمیکنم 

منو پسرم تنها زندگی میکنیم

تقریباً ۴سالشع .از اول بهونه گیر و گریه کن بود 

مامان بابام رفته بودن شهر دیگه خونه داداشم چند هفته نبودن 

پسرم به پدرم وابسته ست 

مجبور شدم ببرمش ،چند روزی هم موندم دیگه همونجا هم همش گریه میکرد و دعوا داشت با بچه های دیگ 

تا اینکه برگشتیم خونمون ،اینجارو هم دوست ندارم 

همش گریه کرد تا خوابید .نه تنهایی طاقت میاره نه جمع رو .میبرمش بازار براش اسباب بازی ک خودش میخواد میخرم تا میاد خونه میگه برو مثلاً رنگ زردشو بگیر 

دیگ گریه می‌کنه تا چند ساعت ،

‌پارک میبرمش میگه خونه اصلا نریم همینجا بخوابیم اونجا هم به همه وسایلای بازی بد پیله می‌کنه ،هر چیزی رو ک سوار بشه دیگه پیاده نمیشه خب اونا هم پول میخوان.

خیلی هم باهوشه نمیتونم بگم مشکل ذهنی داره 

ولی نسازه ،دیگه کم آوردم