من ۳۲ سالمه مجردم ازدواج برام اتفاق نیفتاده تنهایی اذیتم میکنه مگه چندسال جوونم که انقدر خودم باشم و خودم حس میکنم شدم تماشاچی زندگی بقیه دونفره ها رو که با هم میبینم دلم میگیره خسته شدم از این همه خودم تنهایی خودم و هندل کردن واقعا روانم فرسوده شده رابطه هم برام پیش نمیره
یه ماه دیگه ۳۲ سالم میشه از خدا خواستم اگر شرایط زندگیم قراره این طوری پیش بره ۳۲ سالگیم و نبینم زندگی این دنیا برام رنگ نداره بیرنگه