من ۳۲ سالمه مجردم ازدواج برام اتفاق نیفتاده تنهایی اذیتم میکنه مگه چندسال جوونم که انقدر خودم باشم و خودم حس میکنم شدم تماشاچی زندگی بقیه دونفره ها رو که با هم میبینم دلم میگیره خسته شدم از این همه خودم تنهایی خودم و هندل کردن واقعا روانم فرسوده شده رابطه هم برام پیش نمیره
یه ماه دیگه ۳۲ سالم میشه از خدا خواستم اگر شرایط زندگیم قراره این طوری پیش بره ۳۲ سالگیم و نبینم زندگی این دنیا برام رنگ نداره بیرنگه
خب چرا ازدواج نمیکنی
درک میکنم حالتو لعنت به تنهایی...
عزیزم امیدوار باش سنی نداری
خواستگاراتو برای چی رد میکردی ؟
بنظرم خواستگار داشتن و ازدواج کردن همش بستگی به مامان ادم داره که زرنگ باشه
[QUOTE=345925369]بنظرم خواستگار داشتن و ازدواج کردن همش بستگی به مامان ادم داره که زرنگ باشه[/QUOTE
ازدواج همش شانس و تقدیره
ناشکری نکن توی این شبها از صاحب عزا بخواه از فاطمه زهرا بخواه انشاالله که خودش کمک حالت باشه توی این شبهای عزیز
نشده ازدواج و اتفاق افتادنش و شدنش به اختیار خودمون نیست دست خداس
شوهر به هر قیمتی خوب نیست تنهایی از خیلی ازدواج کردنا بهتره
از تنهایی هم میشه لذت برد با خانواده دوست همکار کتاب و موسیقی
امیدوارم به آرزوت برسی
