من یه دوره افسردگی و وسواس فکری داشتم و الان نسبتا خوبم بعد اونموقع دوستایی داشتم که زیاد حرفای خوبی نمیزدن و متوجه شدم روم تاثیر خوبی ندارن و کلا قطع رابطه کردم ،بعد از اون تو فضای مجازی اینا با افرادی آشنا شدم و دختر و پسر فرقی نمیکنه در حد دوستی ،هم گروهی اینا بودیم خیلی عادی حرف میزدیم بعد دیدم اونام تاثیر منفی دارن ازشون دوری کردم و در آخر یه سال پیش با دوست پسرم که کاملا باهم تو دنیای مجازی فقط حرف میزدیم آشنا شدم و اولش خوب بود ولی کم کم متوجه شدم روحیم خیلی بد شده و همش گریه میکردم انگار عذاب میکشیدم چندبار ترکش کردم و دوباره برگشتم و در آخر متوجه شدم ازم سواستفاده میشه و به طور جدی ترکش کردم خداروشکر
الان توی یه برنامه درسی پیام یکی از افرادی که چندسال پیش باهاش دعوا کرده بودم رو دیدم و یه جوری حس تنفر بهم دست داد و برنامه رو کلا حذف کردم و یاد حرف دوست پسرم افتادم که میگفت تو مشکلاتت رو حل نمیکنی فقط بلدی فرار کنی ؛ یعنی حق با اونه من باید خودم باشم و دربرابر مشکلاتم بایستم و یا باید ترکشون کنم و خودمو بیشتر از این اذیت نکنم ؟
