دوستان من همیشه تو دانشگاه و مدرسه شاگرد اول بودم ولی به جایی نرسیدم بعد ازدواج هم زندگی آنچنان موفقی نداشتم مدام احساس پوچی میکنم ۳۳سالم شد میگم خدایا برا معلمی بخونم یا برم آزمون نظام مهندسی شرکت کنم کلا نمیتونم هدف هم برا خودم تعیین کنم دوتا بچه هم دارم که مدرسه نمیرن هنوز درگیر افکارم شدم به شدت علاقه مند به کار هستم ولی نه اعتماد به نفس برام مونده نه سوادی احساس میکنم بعد از ده سال و زایمان فراموش کردم درسای دانشگاهمو تا حدودی .کسی هست کمکم کنه سردرگمم
الان بچه داری زندگیتو داری به خودت سخت نگیر مگه چقد زنده ایم بابا
چند مورد از کسایی که یکم دیر شروع کردن به خوندن اونم بعد از کلی سال دوری از درس رو برات میگم، تصمیم با خودته
یه آقایی و میشناسم که توی سن 35 سالگی بعد از کلییی دوری از درس شروع به خوندن کرد و حالا یکی از بهترین مهندسای شهرمونه
یه خانمی دیگه میشناسم که ۳۳ سالشه و پارسال شروع به خوندن برای قبولی معلمی کرد بعد از کلی سال دوری از درس و حالا امسال قبول شد
هرکی تو زمانِ خودش حرکت میکنه، شروع کن و از هیچی نترس
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-19 ثانیه پیش
-11 ثانیه پیش
-11 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز