من یه ویژگی که دارم که چندان مفید نیست برای جامعه ام اینه که ذاتا آدم صادقی هستم رک و صادق و برای همین تنهام چون انتظارم اینه که با آدمهایی باشم که مثل خودم باشم اما نیست مثلا با یه نفر آشنا میشم بعد میبینم به راحتی چابلوسی میکنه و دروغ میگه سرد میشم و فاصله میگیرم نمیدونم من اشتباه میکنم باید کنار آدمهایی که گاهی دروغ میگن بهم هم باشم؟یا حق دارم سرد بشم و دور دوست صمیمی آنچنانی ندارم و اگر هست زیاد صادق. نیست با هام و پنهان کاره