من ۳۲ سالمه مجردم دوستام همه ازدواج کردن بیشترشون شاغلم اما همه زندگیم شده سر کار رفتن و اومدن و نهایت با دوستام یه کافه نه مهمونی دوستانه نه دورهمی نه مسافرت دوستانه هیچی اصلا برام پیش نمیاد خب متاهلا که ترجیح میدن کاپلی برن
انگیزه ندارم نه دلخوشی نه همراهی هیچی دلم نمیخواد روزای جوونیم این طوری بگذره مگه چقدر جوونم ؟ازدواج که زمانش دست خداست زوری همنیست خیلی تلاش کردم براش ولی خب قسمت نبوده تا الان خواستگاری هام و آشناییام به نتیجه نرسیده
انقدر کلاسای مختلف از زبان و عکاسی و هنری و موسیقی و ورزشی و اینا تو این سالا رفتم دیگه اونا هم برام جذابیت نداره زندگیم شبیه جوونای همسن و سالم نیست صبحا که بیدار میشم هیچ دلگرمی ندارم زندگی برام خیلی سخت میگذره بنظرتون چطوری از این وضعیت دربیام ؟
