یه خاستگار داشتم چقد پسر خوبی بود
مودب ، متین
فقط بخاطر چهرش و پوست خرابش ردش کردم
چند بار باهاش رفتم بیرون دیدم نمیتونم کنار بیام
حتی تصور اینکه منو ببوسه حالمو بد میکرد
اما وقتی میومدم خونه و تلفنی باهاش حرف میزدم میخواستمش
کادر درمان هم بود
امشب مامانمو بردم بیمارستان ، دورادور دیدمش
یهو دلم ریخت
نمیدونم هوس زودگذره یا نه ؟
میترسم بهش پیام بدم هواییش کنم باز نظرم عوض بشه
کار درستی کردی
ول کن بیچاررو
تصور کن میتونی تو بغلش بخوابی؟؟
اگ ن
ک ولش کن
بچه مردم رو اذیت نکن
برات عادی میشد براساس تجربه میگم اگ کیس خوبیه بگو پشیمونی
روزیکه همسرمو دیدم از چهرش خوشم نیومد پراز جوشهای کیستیک درشت ... تو دلم گفتم جوابم بهش منفیه قطعا. حرف زدیم و ازش خوشم اومد. همسر من چهره زیبایی نداره صورتش ضایعات پوستی داره( ک بعدها باهم رفتیم دنبال درمان و با دارو کنترل میشه خودش خیلی دکتر رفته بود اما بی فایده بود)
امااااا نگم برات از اخلاقش، از شعورش،از چشم پاکش،از سلامت روانش از اینکه هیچوقت برای هیچکاری منو تحت فشار نذاشت،ازاینکه سالهاست باوجود بچه دار نشدنم یکبارم به روم نیاورده... چهره مهمه ولی باید ببینی چی رو در ازای چی ازدست میدی .
شوهر من قبافه داره تیپ داره قد داره بیرون جنتلمن برا بقیه ولی برا من هروژ فحشه از دهنش میباره الان پشیمونم کاش قیافه نداشت جاش اخلاق داشت روزی نیست اژ دستش گریه نکنممم کاش میشد برگشت عقب تفکر دختری عوض میشد
