تک فرزند

خودم تکم

توی این چند سال تک فرزندی مد شد  بعدها نتیجه اش مشخصه می شه که چه آثاری خواهد داشت . اگر تک فرزندی خوب بود چین سیاست تک فرزندی را ادامه می داد

از همه نظر بده

تنها بچه مادرپدرتی و همه آرزوهاشون رو باید برآورده کنی

حتی به قیمت کنار گذاشتن علاقه قلبیت و بودن تو مسیری که نمیخوای

همه بار مسئولیت رو دوش توعه

و وقتی خودت رو با خانواده‌های پرجمعیت مقایسه می‌کنی بیشتر درکش میکنی،مسئولیت و توقع بین سه‌چهار بچه پخش میشه

دیدی تو اینجور خانواده‌ها هرکی رفته یه سمت،شغل و رشته‌هاشون نامربوطه،یکی معلمه،یکی مهندسه،یکی آرایشگره،یکی درس نخونده و رفته تو کار بازار

اما وقتی تکی همه توجه روی توعه و توقع ازت بالاست

اینجوریه که تو هنر دوست داری،کار هنری دوست داری اما میفرستنت سمت تجربی چون بااااید دکتر بشی

یا دلت نمیخواد تا سی‌سالگی ازدواج کنی شاید دلت نخواد بچه‌دار شی اما از الان تعداد و اسم نوه‌هاشون رو هم مشخص کردن

تنهایی تنهایی تنهایی و اون حس خلا که همیشه باهات بوده و هست

چیزی که از بچگی حس میشه،هرچقدرم بگی با دوستای خوب جای خواهربرادر رو پر میکنی بازم هیچی خواهر برادر واقعی نمیشه

اون حامی رو میخوای و نداری،کسی که همیشه کنارت باشه،باهات بزرگ شده باشه و شاهد همه زندگیت باشه و با‌ همه وجود درکت کنه

ربطی ندارن من مامان و بابام از همه لحاظ حمایتم کردن ولی ببین کل امید و آرزو یک بچه میشه پدر و مادرش ازش توقع دارند بهترین دانشگاه درس بخونه و تو همه چی بهترین باشه چرا چون.... اونوقت میگن ما کل زندگیمون برای تو گذاشتیم

فشاری که دقیقا روی من هست و همش مامان و بابام میزنن تو سر من 

دقیقا منظورم اینه

از بچگی کمال‌گرا بار میای

چون توقع دارن تو همه چیز ۱۰۰ باشی

حق همه حرفای منو زدی😭💔