دفعه قبل که برات نوشتم اینجا هنوز همدیگرو از نزدیکندیده بودیم و تحمل این حجم از محتاط بودنت توی رابطمون برام قابل تحمل تر بود...یک هفته دیگه این بهونه واسه کنور تموم میشه و باید یه تصمیم حدی بگیریم که ادامه بدیم یا نه. راستش برای منی که اولین چیزای یه اشنایی رو با تو تجربه کردم ادامه ارتباط خوش ایند تره .اما اگه همینقدر بی خیال و بی اهمیت به دنیا نگاه کنی ممکنه مجبور بشم برای همیشه این ارتباطو قطع کنم . اون روز زیادی جنتلمن بودی . نمیدونم من چی که ازکلاس خسته و کوفته اومدم با لباسای رسمیو مقنعه چجوری بنظر میرسیدم ولی خب...میخواستم اون رژلب صورتی نزدیک به قرمزو نزنم اون روز ولی یهویی مجبور شدم همونو بردارم و...نمیدونم چه فکری میکنی...اینکه گفتی بعد کنکور بیشتر همو ببینیم رو نمیدونم چطوری تفسیر کنم چون فکرمیکردم باید گرمتر از اینا بشی بعد اولین دیدارمون.گرچه توی اون لحظاتی که باهم بودیم کلی گفتی و خندیدی و من واقعا از اولین دیت زندگیم لذت بردم و اصلا احساس ناامنی نداشتم.
درهر صورت بابت تجربه هایی که بهم دادی همیشه یه ادم خوب تو ذهنم میمونی. شاید حتی این حجم از ریلکس بودنم قبل کنکور هم متاثر از حضور نصفه و نیمت توی زندگیم باشه...خیلی چیزا دارم ازت یادمیگیرم حتی اگر تهش باهم نمونیم ارزشمنده برام.
