آهای کسایی که😪

به من لطف داشتید ، منو ببخشید روم سیاهه😔

آقای x که به من گفتی( باهوش) (، لایق بهترین ها )و خیلی چیز های دیگه که الان تو ذهنم نیست ولی با تک تک اون حرف ها انگار از باتلاق بیرون کشیده میشدم

آقای x که یه روزی تو اوج نا امیدی وقتی صندلی آخر نشسته بودم اومدی کنارم نشستی دفترم و خودکار رو برداشتی و تو دفترم نوشتی ( آفرین به دختر پرتلاش کلاس که هفته به هفته پیشرفت خوبی داره ، موفق باشی دختر خوب)

آقای x که یه روز اومدم بعد امتحانی که ازم گرفتید ، گفتید تو حتما یکی از خوب های این شهر میشی خیلی استعداد داری 

پ.ن : این آقا دو سال پیش فوت کردند متاسفانه اگر دوست داشتید برای شادی روح شون یه صلوات لطف کنید 🙏😔

خانم x که بار اول که منو دیدی با اینکه اصلا تو شرایط مناسبی نبود قیافم و ... بهم گفتی تو چه نازی ماشالا

آقای x که وقتی برای اولین بار منو بردی پای تخته پاهام از استرس میلرزید تو لبخند زدی و یه سوال خوب بهم دادی و من استرسم پودر شد و از بین رفت 

خانم x که وجودت باعث دلگرمی من بود بهم گفتی اگه شرایط کرونا نبود حتما میبوسیدمت و بهم می گفتی خانم دکتر 

و تنها کسی بودم که به اسم کوچیک صداش میکردی و بهم ایمان داشتی 

آقای x که ۷ سال پیش جلسه اول کلاس وقتی از کلاس اومدی بیرون و مامانا اومدن راجع به بچه هاشون سوال بپرسن  ، با دست منو نشون دادی و گفتی مامان این کوچولو کیه ؟ مامانم گفت من،  و بهش گفتی دخترت خیلی باهوشه 

و وقتی شب عروسی دعوت بودی و عجله داشتی میخواستی بری اما وایسادی تا من بابام بیاد دنبالم بعد بری

من هیچ کدومتون رو یادم نرفته روم سیاهه ناامیدتون کردم اتفاقاتی که افتاد دست من نبود امروز خیلی گریه کردم تا تونستم خودم رو زدم ، عجیب بود اما اولین باری بود که درد ارومم میکرد من توی کمتر از ۴ دقیقه زندگیمو خراب کردم 😭😭😭😭 میخواستم امسال تک تکتون رو پیدا کنم و ازتون تشکر کنم اما حقیقتا اگر زنده موندم و به خودم حق حیات دادم ، سال بعد 😔if I stay