ازدواج

ازدواج سنتی های الان مثل قدیم نیست که سر سفره عقد همو میدیدن...باهم میرن و میام چند ماه تا شناخت پیدا کنن

کلا نوع آشنایی که سنتی باشه یا دوستی مهم نیست مهم اینه که دو طرف چند ماه رفت و آمد کنن مشاوره برن تحقیق کنن و....

هر دو درش پلمپه

تا زیر یه سقف نری نمیفهمی چی به چیه

منی که ازدواجم با عشق بودم میگم واقعا تقدیر بی تقصیر نیست

خب همون میشه دیگه 

کلا هندونه دربسته رو واسه سنتی گفتن 

اونیکی که همه جوره همو سنجیدن  اگر شکستم بخورن احتمالا خودشون چیزایی دیدنا ولی بخاطر  وابستگی و حرف مردم یاهرچی پا اشتباهشون موندن  و دست بر نداشتن 

دوران آشنایی طولانی، شناخت کامل خودش و خانواده اش قبل از هر اقدام رسمی، تحقیقات زیاد، رفت و آمد خانوادگی ، مشاوره رفتن  و از روی عقل انتخاب کردن و عدم عاشقی و‌وابستگی قبل از شناخت کاملش  کارهایی بود که باعث شد ازدواج برام هندوانه ی دربسته نباشه  

وقتی عاشق نباشی  یا مسایلی درونش ببینی که نتونی باهاش احساس راحتی کنی چه اجباری وجود داره کنارش بمونی ؟؟؟ 

من درباره ی شرایط خودم صحبت کردم 

ما توی محیط دانشگاه آشنا شدیم و بعد مدتی ایشون تقاضای آشنایی بیشتر با هدف ازدواج رو مطرح کردن 

من ۳/۵ سال این دوران اشنایی و شناخت رو ادامه دادم و وقتی دیدم الویت های من رو داره وقتی اخلاق و‌منش و محترم بودنش رو دیدم کم کم بهش علاقه مند شدم و ازدواج کردیم 

وقتی توی دوران آشنایی ازش خوشم نیاد یا ببینم با معیارهای من مطابقت نداره مسلما عاشقش نخواهم شد و چه اجباری وجود داره که کنارش بمونم؟؟؟ 

متاسفانه افکار سنتی خانواده ها و این اما و اگر ها دلیل بیشتر ازدواج های اجباری هست

خانواده ای که ازدواج رو برای دختر همه چیز میدونه و فکر میکنه یه آدم فقط با ازدواج میتونه خوشبخت بشه برای من قابل درک نیستن

امیدوارم خدای مهربان در مورد این مساله راهت رو هموار کنه

ببین عزیزم بنظر من تفاهم داشتنی نیست بدست آوردنیه آدم ها دارای نواقصی هستند هیچ کس کامل نیست باید باهم کنار بیایید چه سنتی چه مدرن