هر سری میاد خونمون من یه دعوا باهاش میکنم نمیتونم جلو خودمو بگیرم خیلی ناراحتم.ولی در کل تا میشینه از همه چی من ایراد میگیره از بچه داریم از خونه داریم از تک تک وسایل خونم.یه وقتا یه حرفایی میزنه ها مثلا ازدواج دوم کرده زنگ زده میگه من تو این سن بچه دار نمیشم بچتو بده به من و شوهرم.انگار بچه ی من عروسکه.میاد خونم غذاشو با خودش میاره چای با خودش میاره میگه شماها ندار هستید.آبرومو جلو شوهرم برده.هرچی هم میگم بهش از رفتاراش دست بکشه بد و بیراه میگه.البته که دلسوزی خودشم داره مثلا هرچندماه یه بار طلا برای دخترم میخره ولی دست خودم نیست کارا و حرفاش غیر قابله تحمل برام.چیکار کنم؟راه حلی دارید؟
اهمیت نده بهش درست میشه
مادرت تحملش کن نظر منه
مادرم منم به شکل دیگه ای منو اذیت میکنه.
سعی میکنم بیخیال باشم. ولی خیلی سخته.
باز خوبه بهت سر میزنه و برای دخترت طلا میخره
مادرمن اینکارارو نمیکنه هیچ نه دعوتممیکنه نه میاد خونه م. تیکه و کنایه هممیزنه
مامان من خیلی سرم منت میذاره. از همه چی بهم کم میده. من خیلی توقع ندارم ولی مگه چنتا بچه داره. تازه دستشم خیلی بازه.
خداروشکر منم به اندازه خودم دارم ولی دیگه جهیزیه و سیسمونی رسمه. یا من چندبار جراحی شدم چی میشه دستمو بگیری. همه خوشی هام زهره خواهر.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
