متاسفانه به جاری کوچیکم که تازه وارد خانواده شده حسودیم میشه 20 سالشه دو ساله اومده
یعنی این دختر همه چی تمومه ها یعنی اشپزیش خونه زندگیش شوهر داریش یعنی خونشون میریم واقعا جایی واسه ایراد گرفتن نمیزاره انقدر همه چی مرتب و تمیز و خوشمزه اس نمیتونی تعریف ازش نکنی قبلا مادرشوهرم از من تعریف میکرد الان ورد زبونش این جاریمه
نمیدونم چرا اینجوری شدم دوس ندارم خونش برم هر جا میریم همه تعریف میکنن
درس میخونه؟
شما جایگاه خودتو داری
ایشون جای شما رو نگرفته
اتفاقا جاری خوب و موفق باعث پیشرفت ادم میشه
خودشم شاغله باباش رئیس بانکه تو شعبه باباش مشغلوله درامدش خیلی خوبه خودشم خیاطه همه لباساشو خودش میدوزه
اصلا چرا به این فکرها هستی؟
شما یه انسانی اونم یه انسان
حالا مادر شوهر تعریف کنه تاج طلا بهت میدن؟
تعریف نکنه نون شبتون رو قطع میکنن؟
زندگیتو بکن اگه هم متوجه شدی خیلی جاها کم کاری کردی برای رشد خودت تلاش کن
چرا حسادت می کنی؟
از ادم تنگ نظر و حسود بدم میاد
خداروشکر جاری ندارم
تا وقتی ذهنتو درگیر این موضوع کنی و گارد بگیری تنها کسی که اذییت میشه تویی هم رو این مورد حساس میشی و ممکنه با خانواده همسرت و خود همسرت دلخوری به بار بیاری هم حواست کمتر جمع زندگیت میشه توهم می تونی ی کد بانو بشی و حتی ی هنری یاد بگیری ولی نه برای رقابت با جاریت برای خودت و زندگی خودت
حسودی نکن تازه ۲۰ سالشه خوبه تو بیست سالگی این همه هنر داره ..حسودم نیست باید کیف کنی ..البته بگم تقصییر اون مادرشوهرته که از این جاری به اون جاری میبره ..اینجوری الکی حسادت پیش میاد ..
سلام
قبلا پرسیده بودید چرا ۳۸ سالگی ازدواج کردم
بخاطر نبود خواستگار نبود
بخاطر این بود که ازدواج به هر قیمتی اولویت زندگی من نبود
میخواستم با مردی ازدواج کنم که توی خونه مون
بدون سمت و شغل
بدون کت و شلوار
بدون مدرک
باهاشون کلام و حرف مشترک داشته باشم
خیلی وقتا خواستگارام از بیرون عالی بودن
تحصیلات
اقامت
قیافه
شغل شاخص
ولی اون هماهنگی جان و روان رو توشون پیدا نکردم
خیلی وقتا شماتت شدم که رد کردم
ولی من قرار بود با اون فرد زندگی کنم
از مجرد موندن هم ترسی نداشتم
میدونستم اگر ازدواج در سرنوشتم باشه پیش میاد پس روی خودم و رشد خودم تمرکز کردم
دوست عزیز من سلام.
شما اگر خودت رو با خودت مقایسه کنی به پیشرفت میرسی اما از مقایسه ی خودت با دیگران چیزی جز سرزنش یا غرور به دست نخواهی اورد.
اون خانم از یه خانواده متفاوت با فرهنگ و شرایط متفاوت بوده و شما هم از یک خانواده دیگه.
مقایسه ی شما با ایشون در صورتی مفیده که باعث پیشرفتت بشه نه زمانی که دست به خودخوری میزنی.
یه بار بشین توی خودت و خودت رو با سال گذشته مقایسه کن.ببین نسبت به سال قبل چه پیشرفتی داشتی؟اگر نداشتی تلاش کن برای پیشرفت.به هنرهات اضافه کن.یادگیری زبان.یادگیری هنرهای متفاوت.
نه از برتری نسبت به بقیه مغرور شو و نه از کمبودهات نسبت به بقیه ناامید.
انسان موجودیه که رو به رشد و پیشرفته...این نگاه خودته که حس میکنی ایشون توی همه زمینه ها از شما بالاتره.چون حس سرکوبگر درونت فعال شده.
عزیز دلم!خودت رو فقط با خودت مقایسه کن و به رشد فکر کن و این افکار محرک بیماری و افسردگی رو دور بریز.تو یک انسان جویای موفقیت و تغییری.
دریای نعمت های خدا انقدر بیکرانه که ماهیگیری بقیه مانع ماهیگیر شدنت نمیشه..ماهیگیری رو یاد بگیر
