افسردگی جوریه که خیلی وقت ها حالت از همه چی بهم میخوره.
خیلی چیزهای که دوست داشتی دیگه مثل قبل خوشحالت نمیکنه .
آدم ها و رفتارهای بد شون و سیاست ها کثیف و دورویی حالت به هم میزنه .
حوصله ادم ها رو نداری .
کسی درکت نمیکنه .
آخخ دقیقاً
حالت از خوب و بد به هم میخوره
حوصله هیچیو نداری مطلقا هیچی!
حتی از خودتم بیزار میشی.
آدم شانس بیاره چند نفر ادم خوب و کسی که دوسش دارن دورش باشه .
آدم افسرده خیلی خسته هست .
لطفا با سوال های رو مخی که مگه چته و فلان حالش بدتر نکنید .
یا این که چه کمکی کنم و تعارف الکی حال اون رو بدتر میکنه .
یا چته دمغی .
یا چرا حوصله نداریو ...
این هم افسردگیه و هم بلوغ عقلیه و طوری با هم هستن که تشخیصشون سخت یا غیر ممکنه
منم حس می کنم افسردگی دارم ازهیچی توزندگیم لذت نمی برم فقط شب که میشه عاشق خوابیدنم همین دلم نمیخادصبح بشه
خب این یه بحث خیلی پیچیده و اجتماعیه... اینجا جواب قانع کننده ای پیدا نمیکنی.. باید مطالعه زیاد داشته باشی یا با چند تا فرد مطلع صحبت کنی.
در کل آدم که سنش از لحاظ عقلی بیشتر میشه میفهمه که این دنیا قوانین کثیفی داره و خیلی جاها کاریشم نمیشه کرد. فقط هنر اینه که تا میشه خودمون آلوده نشیم. کاری که خیلی سخته
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز