من بچه ایم که تو دعوای مامان بابام بزرگ شدم وقتی ۶ سالم بود با صحنه کتک خوردن مامانم میدیدم وقتی ۹ سالم بود جیغ میکشیدم همسامون بیاد مامانم بررن بیمارستان وقتی ۱۳ سالم بود التماس میکردم که بابام مارو روز عید نندازه از خونه بیرون و وقتی ۱۵ سالم بود داد میزدم که منو از بالکن پرت نکن پایین
و وقتی ۱۶ سالم شد با صحنه ای مامانم صورتش پر خون اونم تو حمام مواجه شدم به نظرت میتونی به این خانواده گفت خانواد خنده دار نیس ولی من الان انقدر قدرت دارم که هیچوقت نداشتم الان من یه دخت. ۱۸ سالم ولی قویم از هیچی نمیترسم و خدارو شکر میکنم یه داداش داره که پشتم و کنارم باهم داریم زندگی میکنیم تا اینده موفقی رو داشت باشیم
خیلی سعی کردم
یه وقتایی که خودمو دوست دارم
روزمو خیلی خوب میگذرونم
اما انرژی منفی خیلی قدرتش زیاده..
همیشه میگم کاش زیبا تر بودم
اینجوری میتونستم برم رشته ای که دوست دارم
شاید کسی که دوسش دارم منو دوست میداشت(اون خبر ندارم که دوسش دارم)
کارای مورد علاقمو انجام بدم
لطیف و دخترونه
میدونی من نفهمیدم پدر داشتن یعنی چی..
نمیدونم گفتن دختر قشنگم دختر عزیزم چه حسی داره...
روحم خیل ضربه دیده و پر از کمبوده
میترسم یهو این کمبودا باعث بشه به آدم اشتباهی دل ببندم یا به افراد نادرستی اعتماد کنم و از روی احساس زندگیمو نابود کنم...
باور کن منم چیزی از حس پدربودن نسبت یهم نفهمیدم نه واگ اینجا ختم میشه شکر هزارتا بلا سرم اورد انا مقاومت کردم ب وجود نرد تو زندگیم نیلز ندارم من هنیشه بخودم میگم کاشکی یه قلب دیگه داشته باشم ک فقط عاشقش باشم
البتهدک خدهروشکر خدایه نامزدی بهم داد ک گذاشت تموم دیدم نسزت ب مردا عوض بشه هرچند گاهی تخس بازی درمیاره اماخدهروشکر
پس توهم اول خودت وجودت روحت بعد جنس مخالف
باید فامیل شوهرمو مهمونی بدم به اون فکر میکنمممممم
خونه م کوچیکه و ۳۰ نفر مهمونننن
یه چیزی بگم ناراحت نمیشی ؟؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز