امشب که با شوهرم بیرون بودیم
یه لحظه حس بدی داشتم، فکر اینکه روزی که بالاخره میمیریم یکیمون زودتر منو غمگین کرد
من به خدا اعتقاد ندارم، خیلی غم‌انگیزه انگار که اون شعر معروفه:
" آن گندم زاری که ما دوست داشتیم، فقط یک گمان بود "
ترس از اینده خودش یه اختلال میاره برای ادم
بهتره فقط در لحظه زندگی کنیم
منم این فوبیا دارم
نگرانی بیجاست کاکو ، زندگی مث جورچین میمونه همچی بدون اینکه بفهمی سرجاش میشینه ، ولی زندگی کن اگه زندگی را با تمام وجود لمس کنی مرگ نمیتونه بترسوندت
عاقبت اعتقاد نداشتن به خدا همینه دیگه..رسیدن به پوچی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
10 ثانیه پیش
11 ثانیه پیش
11 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز