من یاد گرفتم که خانمهای خانهدار فکر میکنن مستقلن اما عملا وابستهاند. یعنی پولشون رو براشون میریزن به حساب. مولد نیستین بهلحاظ مالی. وابستگی مالی که افتخار نداره!!!
دوم اینکه فهمیدم زن ایرانی ذاتا تنپروره. یعنی دنبال راحتی و بعضا پول مفته! مثلا میگن بریم باشگاه، تفریح، مسافرت چون وظیفه شوهرمونه تامین کنه. توجه کنید چه نگاه زشتی رو بر فلسفه خلقت حاکم کردن: یک همسر کار کنه و زحمت بکشه تا همسر دیگه در حال خوشی باشه! و در پاسخ میجن خب ما هم نیازهای همسرمون رو تامین میکنیم. این نگاه زن رو تبدیل به یه کالای جنسی میکنه. درحالیکه تفکر غالب اینه «زن خانهدار داره خانمی میکنه». آیا خانمی اینه واقعا؟!
و آخرین نکته هم این بود که اقلیتی از خانمای شاغل غبطه خانهداری و ترک شغل رو دارن اما عجیبه که اکثریت خانمای خانهدار به زنان شاغل حسادت اشکار کردن و سعی میکردن بکوبونن. دقیقا از حس عدم ارزشمندی ناشی میشه. پس معلومه شغل به زن حس ارزشمندی میده و لزوما کسی صرفا به خاطر درآمد شاغل نمیشه