بعضی وقتا که به بقیه نگاه میکنم که دارن عشق و حال میکنن با خودم میگم من چرا خودمو باید بکشم تا موفق شم؟ چرا اینقدر سختی بکشم و این فکر باعث میشه هرچی برنامه ریزی کرده بودم خراب بشه... تو سنی که همه دنبال خوشگذرونین باید بگذرم از خیلی چیزا و واقعا هم نمیدونم قراره راضی باشم آخرش یا نه
نمیدونم چیکار کنم🤦🏻♀️
راه حلی چیزی؟
این خوش گذرونی تا ی سنی بهت حال میده
از یجا به بعد به خودت میای میبینی به کجا رسیدی شاغلی؟ تحصیلکرده ای؟
خوش گذرونی در حد اعتدال با دوستان خوبه
بیش ازون باعث میشه از آینده جا بمونی و قطعا پشیمون شی
جدیدا واقعا دارم به خوشی های همسن و سالانه غبطه میخورم... شک کردم به مسیرم و خودم...
البته سعی میکنم برا خودم یه دایره ارتباطات واقعی داشتنی باشم ولی واقعا نمیتونم کسی رو پیدا کنم که از خوشیای زودگذر یکم گذشته باشه:(
