مامانهای عزیز این رفتارها عادی؟؟

خب هرچی باهاش حرف میزنی اصلا روش و بر نمیگردونه نگاه کنه هرچی اخم کنی هیچی فقط قهر می‌کنه از هرچی بترسونیش نمی‌رسه مثلا شب می‌ره بیرون تو حیاط الان تابستون گرم ما اومدیم روستا می‌ترسیم خب حشره ای چیزی باشه 

می‌دونم خوب نیس ولی خب برای بچه زبون نفهمی که همه ازش عاصی آن لازم دیگه 

میگیم لولو میاد میبردت اصلا نمی‌رسه میدوئه میره واسه خودش 

یا میریم بیرون با خانواده با بچه ها بازی نمیکنه سر خود میدوئه وسط خیابون نمی‌رسه گم شده ترس از مکان ناشناخته نداره

ترس از گم شدن 

ترس از دوری از نزدیکان ندارع 

عجیب والا 

آره همین نداشتن توجه و تمرکز مارو نگران کرده

وقتی خیلی کوچیک بود یعنی همون یک سال و یک و نیم سال هم همینجوری بود جنب و جوشش زیلد بود از دیوار راست بالا می‌رفت 

یعنی از وقتی سرپا شده و راه رفتن یاد گرفته است بشر ننشسته 

صندلی می‌داشت زیر پاش تو ظرفشویی می‌نشست 

از این صندلی پلاستیکی ها ک سبکن 

من خودم ی پسر هفت ساله دارم اونم شیطون بود جایی می قدم مدام دنبالش بودم ولی این ک من میبینم ی جور دیگه است 

ما الان خانوادگی اومدیم روستای مادریمون 

بعد این بچه جای اینکه پیش مامانش باشه در صورتی که اصن از مادرش جدا نشده شب و روز چسبیده به من 

مدام سوال می‌پرسه ی سوال و هزار بار جواب بدم باز می‌پرسه و هی جواب و با خودش تکرار می‌کنه 

خیلی لجباز بچه اینجوری ندیدم 

من ی بچه یک ماهه دارم مدام میخاد بچه رو بغل کنه یا از گهواره برداره 

سرش و فشار میده یا می‌کشه طرف خودش خب بچه این سنی به نظرم باید متوجه باشه اینقدر دیگه 

به من میگه مامان به همسرم میگه بابا 

خیلی برام عجیب 

خواهرم خیلی نگران