مامان،بابا براتون متاسفم...
من از بچگی فقط دعواهاتونو میدیدم،خیانتاتون،گریه هاتون،کتک کاریاتون،تفاهم نداشتناتون،شما میدونستین زندگی خوبی ندارم،میدونستین حتی وضعیت مالیمون خوب نیست
رفتین یه طفل معصوم دیگه هم به دنیا اوردین،شما یه طفل معصومو اوردین که شکنجه کنین،که اجازه ی نفس کشیدنم نداشته باشه،شما تو تمام زندکی خودخواه بودین،شما فقط میخاستین حفظ آبرو و ظاهر کنین،شما هیچوقت به فکر ما نبودین،فقط به فکر حرف مردم بودین
شما حتی نمیدونید اون دختر ۱۰ساله ی معصومتون داره هر شب گریه میکنه،از چییی؟؟از اینکه هر روز داره خیانتای شمارو میبینه،ازینکه لباسای مورد علاقشو نداره،ازینکه دلش کلاس رقص میخاست،شخا بهش گفتین تو مگه ول هستی که میخای بری رقص؟؟
شما با این طرز فکرای مسخرتون زندگی دو نفرو نابود کردین،دونفرو شکنجه کردین
بچه ی ۱۵سالتون ۵بار خودکی ناموفق داشته...شما فقط از یه بارش خبر داشتین...اونم واستون مهم نبود،همیشه حرف مردمممم براتون مهم بود،بدون اینکه فک کنین دو تا امانت خدا دارن به دست شماها دق میکنن
بخدا ازتون نمیگذرم،زندگیمو نابود کردین،روحمو کشتین،دیگه خنده رو لبام نیومده،من به جای شما رفتم پیشه چهارتا غریبه دردودل کردم،همونا اومدن دردو دلامو کوبوندن تو صورتم،تحقیرم کردن،من هیچچچوقتتتت ازتوووننن نمیگذرممممم