خیلی دلم گرفته😔
هربار بی بی چک منفی میشه یا پریود میشم تاچند روز نمیتونم آروم باشم و یواشکی گریه میکنم.
بعضی وقتا ناامید میشم و میگم شاید خدا نمیخاد من هم مادر بشم شاید سعادت ندارم .شاید بنده خوبی نبودم که به این آرزوم نمیرسم 😔
شوهرم عاشق بچه اس. هر بچه ای میبینه ازش عکس میگیره.باهاشون بازی میکنه.
چندماهه توی اقدامیم ولی نمیشه.
پارسال باردار شدم چقدر ذوق چقدر خوشحالی ولی توی ۴ ماهگی مجبور شدم بچمو سقط کنم 😔
تا یه مدت خیلی قوی بودم و به خودم میگفتم تو ازپس این مرحله از زندگیت برمیای و واقعا قوی بودم. همسرم تشویقم میکرد که انقدر روحیه خودمو خوب حفظ کرده بودم. ولی...
ولی یه مدتیه حس میکنم از درون دارم متلاشی میشم 😭
حس تنهایی دارم.
اطرافیانم رو میبینم همه بچه دارن و سرگرم بچه هاشون هستن ولی ما چندساله از ازدواجمون میگذره و خبری نیست دلم میگیره 😔
اصلا نمیدونم چرا اومدم این تاپیک رو زدم فقط خواستم بنویسم تا کمی آروم بشم.چون هیچکسی غیر از من و همسرم خبر نداره.به خانواده هامون نگفتیم.
هیچ کسی از درد دلم خبر نداره😔
میخواستم با خبر بارداریم خانواده هامون رو سوپرایز کنم. درست روزی که جواب آزمایشش اومد همه چی خراب شد و گفتن باید سقط بشه 😭
خدایا میدونم حکمتی داشت که نخواستی بمونه. ولی چرا دوباره دلم روشاد نمیکنی؟
چرا جاشو برام پر نمیکنی؟
خدایا چرا صدامو نمیشنوی؟
چرا اشکامو نمیبینی؟
خسته ام.خیلی خسته...😔
