میدونم هیچ کس نمتونه به جز خودم حالم رو خوب کنه
اما واقعا احساس می کنم روحم شکسته
حس شرمندگی خیلی بده
وسط امتحانا هستیم 6، 7 تا رفته و من تا اینجای کار اصلا نمرات خوبی نگرفتم
منی که همیشه 20 بودم هم معدلم هم درسام، کمترین نمره ام 19.75 و 19.5 بوده ولی الان آرزوی همینا رو دارم
میدونم الان میگید حوصله داری؟! چندسال دیگه ازت نمیپرسن که چند شدی؟! و...
ولی میخوام بگم دوره ما با شما فرق داره، ما اگه الان معدل بالا نگیریم همه آرزوهامون که مربوط به کنکور بوده پوچ میشه
برای منی که تمام عمرم رو واسه درس گذاشتم، زجر کشیدن، زحمت کشیدم همیشه بهترین بودم خیلی سنگینه
خیلییی، جلوی مامان بابام شرمنده ام خیلی به من امید داشتن هرچی خواستم تو سخت ترین شرایط فراهم کردن اما من...
میگن اشکال نداره امتحان بعدی ولی هی بدتر میشه
انگار توی باتلاقم که هرچقدر دست و پا میزنم بیشتر فرو میرم
الانم داره اشکام جاری میشه ، نمیدونم شاید جاهایی سهل انگاری کرده باشم ولی نباید 11، 12 سال زحمت اینجوری تموم بشه
روحم درد میکنه، ی عالمه آرزو و امید که داشتم هی داره تبخیر میشه میره هوا
نمیدونم چی بگم، خدا بزرگه
حتما خدا جوابه تلاشا و شب بیداری ها و زحمتام رو اینطوری تموم نمیکنه و میده حتی اگه امسال هم یکم کوتاهی کرده باشم ولی دارم سعی می کنم جبران کنم
امیدوارم همه کنکوری ها موفق باشن و شرمندگی و حسرت رو تجربه نکنن
