دوست دارم مثل دوران دبیرستان و کنکورم باشم اصلا فکر پسر و شریک زندگی و چبدونم ازدواج و این چیزا تو سرم نباشه
ذهنم ازاد باشه هدفامو دنبال کنم
الان دیگه نمیتونم
با این که تاحالا با کسی دوست نشدم ولی خب هستن کسایی که گاهی پیش میاد سنتی یا اشنا از فضا مجازی یا دوست و همسایه که ارتباط دارم
ذهنم درگیر میشه همش پرش افکار دارم نمیتونم مثل قبل باشم
کاش این حس نبود چجوری از بین ببرمش
میخوام ذوق رسیدن به هدفام بیشتر از ذوق های احساسی و اشنایی با کسی باشه
اه از خودم بدم میاد
با این که من سرم معمولا شلوغه ولی از این که نمیتونم مثل قبل تمرکز کنم رو هدفم اعصابم خورد
