خوب این حرف منم هست واقعا بعضیا با زود رفتنشون بعضی سختیا رو نمیکشن ولی همونقدر کارشونم ارزش کمتری داره
الان شما که میگی در نهایت سختی داری زندگی میکنی خوب خیلی بالاتری از کسی که رنج چندانی نداره
چیزی که من توی دردام متوجه دم اینه که ما زندگی رو اشتباه متوجه شدیم زندگی اصلا بر پایه رنجه توی رنجاست که ما میتونیم به سادگی رشد کنیم
مثلا کسی که رنجی نداره توی زندگیش بخواد با مطالعه تجربه به دست بیاره شاید خیلی طولانی و سخت بفهمه یه سری مسائل رو در صورتیکه رنج با سرعت زیاد چیزای بیشتری رو میتونه یادت بده
کتاب نیمه تاریک وجود میتونه کمکت کنه هنر ادما در همینه که بتونن از رنجشون برای رشد استفاده کنن
بپذیر مشکلاتت رو پذیرش خیلی میتونه کمکت کنه و صبور باش اونوقت راههای زیادی برای حل مشکلات پیش پات ایجاد میشه
خود من به تجربه هایی رسیدم واقعا میگم اگر برگردم عقب باز رنجامو از خدا میخوام چون دیدگاه منو به زندگی عوض کرد چیزایی یادم داد که هیچ دانشگاه و مدرسه ای حتی نمیتونست بهم یاد بده