من همش دنبال راهیم که از خونمون فرار کنم
پدرم معتاده
مامانمم اخلاق نداره
من تازه لیسانس گرفتم میخوام فوق رو بزنم یه شهر دیگه برم ۲ ۳ سال نباشم
بعدشم دنبال راه دروام. چون حتی اگه برم بعد فوق سرکار . با این وضع حالا حالاها نمیتونم مستقل شم و راحت شم
دنبال ازدواج و اینام نیستم چون ارتباط کامل قطع نمیشه
نه دنبال کارم نه گواهینامه نه هیچی فقط فرار کنم از اینجا یه جوری
نقطه مقابل من دختر عمومه
خونه اروم خانواده اوکی و نرمال
فوق گرفت رفت سرکار . خوش به حالش میتونه به اروم اروم زندگی کردن ادامه بده
مامانم منو با اون مقایسه میکنه همش
ببین رفت سرکار
ببین ماشین ثبت نام کرد
اخه میتونه برای زندگی بعدش تصمیم بگیره. برای ایندش نه اینکه همش هول و ولای فرار داشته باشه
۲۳ سالمه تک فرزندم
حق دارم ناراحت شم
