حال روحیم اصلا خوب نیس
نصف امروزو هی زندگیمو مرور کردمو گریه زاری
مادرمم اصلااا بهم اهمیتی نمیداد صدای گریه هامو میشنیداا ولی با انزجار و بی تفاوتی رد میشد از کنارم...
این ب کنار
جایی دعوتیم موندم برم یا نه
اصلا حوصله پاشدن و اماده شدن ندارم جایی ک دعوتیم جای شلوغیه همه هم اشنا خوبیت نداره اونجا بی حوصله و ناراحت ظاهر شم از یه طرفم نرفتنم باز صورت خوشی نداره
چیکار کنم🙂
ن الان دلم میخواست تنها بشینم تو اتاقم
بخاب
خونهکسی نمیتونم اینمواقع برمچون همه میفهمن از حال نزارم
وبعدمبی طاقت میشم
حاضر شو برو برا روحیت خوبه
من خونه ی فک و فامیلی که باهاشون صمیمی ام میرم تا حالم خوب شه
ولی بیرون نمیرم چون وقتایی حالم خوب نباشه حس میکنم زشتم😂😂
ما که مجردیم و بچه آخر و تنها مجبوریم هر جا پدر مادر میرن بریم
چون منو تنها نمیزارن
۱۹ سالمه
من ناراحت باشم جای هم برم ساکتم نمیتونم حرف بزنم وازاونجای که پرحرف وشلوغم همه میفهمن هی میگن چی شده چراساکتی
من جات باشم میرم لااقل دونفرو میبینم حال و هوام عوض میشه ی ذره فکرم ازاد میشه
اتفاقا حال روحیم خوب نباشه باید برم بیرون... وگرنه بیشتر عصبی میشم و حس فشار رو قلبم دارم... احساس مریضی میکنم
پاشو برو بیرون ولش کن، زندگی همه گَندو مزخرفه هرکسی یه جوری، مدلش فرق داره
