سلام
روز بخیر
روز دختر هم مجددا مبارک....
این عکس رو خودم از عسلی گرفتم که پارسال از کندو برداشت کرده بودیم و این کندوها در مزرعه آفتابگردان و گوجه فرنگی بودن،و طعم و عطر خاصی پیدا کرد، و جالبه که بدونید که زنبور ها با هیچ گونه شربت یا قند مصنوعی تغذیه نشده بودن و عسل کاملا بکر و بدون دخالت چرخه غیر طبیعی تولید و برداشت شده بود!
الان کاملا رس بسته و میبینید که ، برخلاف تصور ما، رس بستن کاملا با شکرک زدن تفاوت داره، شکرک دونه های درشت و بلوری و سفتی داره، اما رس مثل کره، یا روغن جامد، یکدسته و تو دهان آب میشه!
جالبه بدونید که کشورهایی مثل سوئد و آلمان و بعضی از کشورهای عربی، عسل رو فقط به صورت رس بسته ، مصرف خریداری میکنند!
برگرفته از سایت زنبورداران ایران:
اغلب تصور می شود که عسل شکرک زده (کریستالیزه) و یا رس کرده از مرغوبیت خوبی برخوردار نیست و شاید تقلبی باشد. این تصور صحیح نیست و شکرک عسل بستگی به مواد تشکیل دهنده آن و شرایط انبار یا ذخیره شدن آن دارد. عسل یک محلول قندی بیش از حد اشباع می باشد و چون مقدار قند آن بیش از آن است که بتواند در محلول باقی بماند، پس از مدتی شروع به شکرک زدن می کند. و این در حالی است که هنوز بسیاری از مصرف کنندگان فکر می کنند که عسل شکرک زده، فاسد شده و یا با افزودن شکر به آن تقلبی صورت گرفته است.
شکرک زدن یک فرآیند طبیعی است که قند در عسل به صورت جامد درمی آید. دمای نگهداری و انبارداری عسل می تواند در شکرک زدن و یا رس کردن عسل موثر باشد.
معمولاً عسل در دمای زیر 5 درجه و بالای 25 درجه رس نمی کند، اما دمای 14 درجه مناسب ترین دما جهت رس زدن عسل است. همچنین وجود ذرات جامد در عسل (مثل دانه های گرده) موجب تسریع در شکرک زدن می شود و به هر میزان که قند گلوکز افزایش یابد عمل شکرک زدن تسریع می شود. عسل آفتابگردان به دلیل درصد گلوکز بالا پس از سه هفته شکرک می زند و عسل گیاهان پنبه، لیلکی و یونجه نیز به سرعت رس می کند، عسل اقاقیا به خاطر داشتن گلوکز کمتر، چهار سال طول می کشد تا رس کند.
عامل دیگر رس کردن عسل طبیعی وجود آنزیم دیاستاز یا آمیلاز می باشد که تنها در عسل های طبیعی یافت می شود. منشأ و عمل این آنزیم مشخص نیست ولی دانشمندان معتقداند که این آنزیم توسط زنبور عسل تهیه می گردد. وجود این آنزیم باعث جذب مواد جامد محلول در عسل شده و باعث ته نشین و شکرک عسل می شود.
برای تأخیر در شکرک زدن عسل، آن را به صورت غیر مستقیم توسط گرم کن های دو جداره آبی حرارت می دهند، البته حرارت بیش از حد مجاز تأثیر منفی و مخرب داشته و کیفیت آن را کاهش می دهد. اضافه کردن هر گونه مواد شیمیایی جهت جلوگیری از شکرک زدن عسل باعث از بین رفتن کیفیت آن می شود.
ذوب کردن شکرک عسل
عسلی که کمی شکرک زده را به راحتی با قرار دادن ظرف محتوی آن در آب داغ 65 الی 70 درجه می توان به تدریج ذوب نمود و زمانی که قسمت اعظم حجم عسل ذوب شد باید آن را از داخل ظرف آب داغ خارج نمود، بقیه عسل با حرارت باقی مانده در ظرف ذوب می شود و به حالت مایع درمی آید. در بسیاری از کشورها مردم عسل شکرک زده را به عسل مایع ترجیح میدهند.
