بخشی از زندگی من و افسردگی

من شونزده سالمه ولی خیلی سختی کشیدم میخوام براتون بگم  من یه دختره بشدت وابسته به پدرم هستم  نوزده بهمن بود صبح طبق معمول بلند شدم برم مدرسه پدرم رفته بود سرکار  خلاصه از مدرسه برگشتم و منتظر  شدم بابام بیاد ساعت پنج بابام زنگ زد گفت من کارم طول میکشه  من هم گفتم باشه شب شد بابام نیومد نگران بودیم تا صبح  چهارشنبه ک میخواستم برم خونه تلفن زنگ زد مادرم برداشت و بابام گفت براش پاپوش درست کردن و جرمش اختلاس و پولشویی هست خلاصه من تا شنبه چیزی ب روی خودم نیاوردم  تا اینکه بابام با چند تا مرد اومدن خونه خونرو ریختن بهم. من حموم بودم بابام اومد پشت در حموم چشماش پر از اشک بود گفت من دارم میرم ماموریت  قول بده درساتوبخونی منم ک حسابی دلم برای بابام تنگ شده لود سریع از حموم در اومدم و رفتم تو در خونه وایسادم بابام ک از پله ها  اومد بالا بغضم گرفت فقط تونستم بگم بابا بابام دوید سمتم بغلش کردم بغضم ترکید حالم بد شد تو بغل بابام زار زدم انگار  یکی داشت جگرمو در میوورد تو بغل هم گریه کردیم  بابام میگغ فقط دعام کن خلاصه یه بوسه روی موهام زد و رفت  رفت و بردنش ناکجا اباد هفته ای دوبار زنگ میزد منم فقط گریه میکردم  سه تا عمو هام هم دنلال کاراش بودن کارم شده بود بو کردن لباساش گریه کردن و سجده های طولانی و التماس خدا خلاصه دوهفته گذشت و بابام و انتقال دادن اوین ماهم دنبال سند برای ازاد کردنش دوستان خیلی سخته خیلی سخته ک بابات جلوت با تمام وجودش اشک بریزه خلاصه  من شده بودم یه دیوونه کارام دست خودج نبود میرفتم خونه پدربزرگم وقت ناهار میگفتم من برم تو بالکن بابامو صدا کنم زنگ میزدم موبایلش خاموش بود همه نگرانم بودن تا عموم بردم پیش ی روانپزشک به عموم گف شوک عصبی شدید بهش وارد شده اگر همینجور پیش بره باید بستری بشه  همه نگرانم بودن من شده بودم گوشع گیر بالاخره با بدبختی تمام و گریه جلوی قاضی بابام ازاد شد البته با وسیقه دعا کنید پرونده مختوم بشه بابای بدبختم الان داره مسافر کشی میکنه تو رو خدا دعا کنید قهرمان زندگیم. مشکلاتش حل بشه