من از تکراری بودن روزام و هیچ پیشرفتی نکردن
احساس میکنم از همه عقبم و نمیدونم دارم با زندگیم چیکار میکنم
منم همینطور
از این که شغلی ندارم
روزام میگذره
هنری ندارم
از زندگیم
از تلفن زدنای همسرم.. از ۷ صبح تا ۱۲ شب تلفن های کاری طولانی داره که بیشترشو الکی طول میده.در واقع خیلی حرافه. واقعا شاید مسخرس اما به فکر رهایی هستم.
اوضاع همه همینه 😞
منم از انتظار
وقتی زندگی تکراری بشه روزت مثل دیروزت بشه این حی به من دست میده یا زمان نزدیک پریودی سعی میکنم کارهای که شادم می کنه انجام بدم ماها تو هر مکان جایگاهی تماام تلاشمون کردیم وفقط قدر نمیدونیم قدر اون چیزهایی که دارید بدونید و برای اون چیزهایی میخواهید تلاش کنید بعد حسرت نخورید خود من فقط ارامش میخوام که تمام سعیمو میکنم بهش برسم
احساس میکنم تنهام
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
11 ثانیه پیش
13 ثانیه پیش
13 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
