۱۹ سالمه اما هیج وقت کاری تکردن که بتونم حرف بزنم از کوچیک ترین اشتباه فقط تحقیر میکنن توهین و تمیزارن حرف بزنن همش میگن از سگ کمتری فلان در خالی که من هیچ وقت بهشون دروغ نگفتم هیچ وقت تو دعواها جوابشون رو ندادم هیچ توهین نکردم و احترام حفظ کردم فقط اومدم تو اتاقم گریه کردم گفت خدا میبنی با امانتیت چجوری رفتار میکنن بعد خوابیدم ، ترسیدم دلم میخوام مثل بچگیام برم یک جا قایم شم😭
اصلا خوصله منو ندارن �🤦🏻♀️
من تا ۱۲ سالگی خونه مامان بزرگم بزرگ شدم اونا هم انگار با من غریبن
