آسمان گــــو ندهد کام چه خواهد بودن
یا حـــــریفی نشود رام چه خواهد بودن
حاصل از کشمکش زندگی ایدل نامیست
گــو نماند ز من این نام چه خواهد بودن
آفتابی بــــود این عمـــر ولی بر لب بام
آفتــــــابی به لب بام چـــه خواهد بودن
نابهنگام زند نوبت صبــــح شب وصــــل
مـــن گرفتم که بهنگام چـه خواهد بودن
چند کوشی که به فرمان تو باشد ایام
نه تو باشـــی و نه ایام چه خواهد بودن
گــــر دلی داری و پابند تعلــــق خواهی
خــــوشتر از زلف دلارام چه خواهد بودن
شهریاریم و گدای در آن خواجه که گفت
خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن...