تو سن ۳۰ سالگی فهمیدم عشق در یک نگاه و چیزی به اسم عشق اول وجود نداره اون فقط یه تجربه اس و آدما ظرفیت این رو دارن که باز هم عاشق بشن پس اینکه یک نفر تا آخر عمر درگیر چیزی به اسم عشق اول هست بخاطر اینه که نتونسته یا تلاش نکرده باهاش کنار بیاد و به زندگی ادامه بده چیزی غیر این نیست به نظرم و اینکه معنی عشق واقعی رو فهمیدم اون چیزی که ما میگیم عشق اون جذب اولیه واسه رفتن تو یک رابطه اس یکی به شدت جذب میشه که با عشق اشتباه گرفته میشه یکی هم جذب معمولی میشه به طور کلی ما تو نگاه اول که معمولا لازمه رابطه گرفتن هست
((( البته بعضیا استثنا هستن چون ظاهر زیاد براشون مهم نیست واسه همین دیدشون کلی هست و از همون اول ظاهر زیاد به چشمشون نمیاد ولی بدشون هم نمیاد و اگه بخوان شروع میکنن به ارتباط گرفتن)))
ما در واقع جذب میشیم خوشمون میاد عشق واقعی تو گذر زمان به وجود میاد با شناخت طرفین واسه همینه که خیلی از رابطه هایی که اولش پرشور بود بعد چندوقت سرد میشه و از هیجان میفته چون فکر میکردیم عاشق هستیم قدرت تشخیص نداشتیم بنا به دلایل مختلف خیلی زود وا دادیم کارایی که نباید میکردیم رو سریع انجام دادیم یعنی اسیر هیجان شدیم که اکثرا تو سنای پایین اتفاق میفته
عاقلانه = خوشبختی
🤍💕🫂
