من احساس میکنم تو کمال گرایی داری
افراد کمالگرا وقتی حتی کوچیکترین اشکالی توی اطرافیانشون ببینن اون شخص از چشمش میوفته
من هم خیلی از رفتار های خواهرام درست نیس ولی هنوز باهاشون ارتباط دارم صحبت میکنم ولی نه توی اون زمینه ای که میدونم اشکال دارن
خیلی از دوستام خیلی جاه ها نامردی کردن من متوجه نامردیشون شدم در زمینه های دیگه نگهشون داشتم مثلا طرف باهاش بیرون خوش میگذره ولی نسبت به آینده حسوده خب من بیرونم رو باهاش میرم ولی باهاش راجب آینده ام صحبت نمیکنم
البته چندتا بهترین دوست دارم که کوچیکترین ناخالصی ای ببینم توشون و بهشون بگم و قطعی بشه حدسم راجبشون از دایره بهترین دوستام میان بیرون ولی جز همون افراد که صدرصد باب میلم هستن باقی ۹۰ درصد ۸۰ درصد یا گاها درصد های کمتری باهام همخونی دارن لازم نیست یه نفر ۱۰۰ درصد باشه تا باهاش دوست بمونی مگه نه طی عمرت کلا یک دونه دوست به زور خواهی داشت اونم باز ول میکنی
اگه این مشکل رو داری کمال گرایی داری سعی کن برطرفش کنی شاید واسه همینه اینقدر اذیت میشی