دوستان ۲۳سالمه
پدرم ۷۰ساله مادرم ۵۱ساله
مادرم از ۱۲سالگی بیمار شد (معلول) ی تیکه گوشته فقط
پدرمم نه خونه داره ن بیمه ن بازنشستگی تو این سنش داره کارگری میکنه
تازه ۴تاخواهرو برادر ناتنی ام دارم (جدا شده قبل از مامانم )
نمیدونم چرا ولی دلم از زندگی پره
چرا منو خدا تنها خلق کرد ؟
چرا تو خانواده فقیر انداخت ؟
چرا باید بدبخت باشم ؟؟
دلم گرفت واست🥲
خودم امشب غم داشتم حالا بغضم کردم💔
امیدوارم خدا بهت ارامش بده
چون همه چیز از ازدواج اشتباه پدر و مادرت شروع شده
دستگاه نوارقلب دیدی چجورقلب آدم میزنه؟بالاوپایین داره.اگه این خط صاف بشه آدم میمیره.
زندگی بالاوپایین داره
باورکن من الان توبدترین شرایط ام بنظرخودم.تاهمین چندوقت پیش خیلی اعتراض میکردم ولی همین حرف های انگیزشی میزنم اروم میشم
باورت میشه چقدر تنهام ؟ فک کن بافامیل قطع ارتباط مادر فلج پدر یا سرکاره یا خواب خواهر و برادر ندارم اون ک گفتم ناتنیه دشمنه ن خواهر و...دوستی ام ندارم خاله و دایی و..ام ندارم حداقل باهاش بحرفم فقط خودمم و خودم
باور میکنم چون خودمم همینم
ولی باز خداروشکر میکنم تن مادرم سالمه تو این اوضاع که پدر بالاسرمون نیست تکیه گاه محکمیه💔
خیلی بهش وابستم با اینکه خیلی اذیتم کرده
امشب تاپیکتو دیدم اصن واس همین بغض کردم راجب مادرت اونطوری گفتی
برام قابل تصور نیست مادرم ی روز نباشه اونجوری که هست
مام قید همرو زدیم تو بدترین شرایط زندگی کردیم شرایطی که حتی پول نونمونم نبود
ولی فقط صبوری کردیم و توکل
هیچوقتم از بی کسی ننالیدیم اخه معتقدیم این بی کسی شرف داره به فامیلای بی وجدان...
خیلیا مثل منو تو هستن تو این دنیا باور کن
خودت باید یکاری کنی واس خودت...
هیپوقت حسرت داشتن فامیلو نخور درسته ادم تو فامیل و خونواده پر جمعیت اجتماعی بار میاد و خیلی چیزای دیگه
ولی بدون اونا قوی تر بار میاد...
