سلام دخترا من ۳۲ سالمه شاغلم تحصیل کرده ام ظاهرم خوشگله ولی اصلا مورد خوب واسم پیش نمیاد برای ازدواج خیلی فشار روانی رومه از هر جهتی با هر پسری آشنا میشم تا میخوام دلمو خوش کنم بگم این سری جدیه سر ۳ روز نشده حرف از رابطه جنسی میزنه باهام واقعا پاک ناامید میشم قبلنا از اول نیت هدف آدنا رو میپرسیدم و میگفتم خودمم دنبال زندگی ساختنم و تو رابطه هم جدی ام تا اینو میگفتم کات میکردن باهام الان نمیگم دیگه از اول اونم باز میگم به چند روز نرسیده میخوان با آدم رابطه داشته باشن تمام دوستام سروسامون گرفتن انقدر عذاب میکشم هر روز دارم غصه میخورم واسه بخت اقبالم این افزایش سن این حس نیاز به عشق و خلا تنهایی و مقایسه با گروه هم سالان داره منو نابود میکنه دیگه تمرکز ندارم تو هیچ کاریم
خواهش میکنم با حرفاتون این حال درب داغونم رو خوب کنید ممنونم ازتون
