من اینطوره اخلاقم وخصوصیاتم یه روز خوبم یه روز عصبیم یه روز از زندگی راضیم یه به کل از زنده بودنم متنفرم خودمم خسته ام از این شرایط بیشتر روزا عصبیم نمیدونم چه کنم کشش هیچ حرفیو ندارم زود ناراحت میشم یه چیزی میشه تو ذهنم خیلی بزرگش میکنم نمیتونم عادی بگذرم خیلی از این حسا وکارام خسته ام خیلی خیلی.کسی هست اینطور باشه؟بنظرتون چرا آخه🥺
همسرمم مرد خوبیه همیشه بهم توجه میکنه حالا نه همیشه ولی بیشتر وقتا توجه میکنه یه بچه هم داریم اونم موقع هایی که عصبیم میگه چته چرا یهو رفتارت اینطوری میشه
