_صبر کن باران بگیرد میروم/یا که پایم جان بگیرد میروم/صبر کن من بغض دارم اندکی/گریه ام پایان بگیرد میروم/آبرویم میرود با چشم تر/صبر کن باران بگیرد میروم... دانشجوی روانشناسی🫀🧠
انسان بین ۱۷ تا ۲۲،۳ سالگی در ساده لوح ترین ورژن خودشه. فکر می کنه همه چیز رو میدونه، مرکز دانایی جهانه، می تونه دنیا رو تغییر بده و همه بزرگترهایی که شبیه اون فکر نمیکنن، احمق و کم هوشن؛ و هیچ ایده ای نداره از اینکه زمان قراره چقدر متواضع و فروتنش کنه در مورد دانایی و قدرتش.