دلم گرفته

چقدر سخته وقتی دیگران مثه یه بی عرضه بهت نگاه کنن من خیلی خسته ام

 قبلاً که درسم خوب همه باهام خوب بودن همه مثه یه آدم موفق بهم نگاه میکردم الان که پشت کنکور موندم همه ی اون کسایی که یه روز بهم آفرین میگفتن یه جوری بهم نگاه میکنن یه جوری باهام برخورد میکنن انکار که چی شده 

حتی عزیز ترین آدم زندگیم یه روز بهم گفت تو اصلا در سطح من نیستی شخصیت من در سطح تو نیست در صورتی که من همیشه کنارش بودم وقتی که خودش پشت کنکور مونده بود من همیشه کنارش بودم ... انقدر که امسال از دیگران شنیدم این حرفارو آنقدر که امسال اون کسایی که دوستشون داشتم وضعیتی که توش هستمو کوبیدن تو سرم اصلا دلم نمیخواد کم بیارم یا برم غیر انتفاعی فقط دلم میخواد دولتی دقیقا همون رشته ای که میخوامو بیارم خودمو بسازم که دیگه اون طرز نگاها و اون رفتارا رو تحمل نکنم ... می‌دونم شاید از نظر خیلیا این حرفایی که زدم خنده دار باشه اما واقعا خودم دارم خیلی اذیت میشم