به حرفاتون گوش میدم و برام حرفاتون،نظراتتون خیلی ارزشمنده 🩷
من یه دختر ۱۷ ساله هستم _پدر بنده وکیل هست و وضع مالی خیلی خوبی نسبت به همه ی اعضای فامیل داریم پدرم همیشه پشتم بوده نزاشته اب تو دلم تکون بخوره مادرمم همینطور همیشه بهترین ماشینا،بهترین لباسا،بهترین گوشی…
موقعیت خیلی خوبی دارم و اولین چیزی که بهش فکر میکنم هدفمه(پزشکی تهران) انشالله بعدش مساعل ازدواج….
چون ۱۵ درصد سهمیه هم دارم و تاثیر داده میشه روی کنکورم و اصلا این موقعیت رو از دست نمیدم
و متاسفانه یه مشکلی که دارم و باعث میشه که تمرکزم رو از دست بدم پسرخالمه
ازشون خوشم میاد ولی متاسفانه ۱۱ سال ازم بزرگتره🤦🏻♀️
۲۸ سالشه -پدر و مادرش امسال طلاق گرفتن
خودش خیلی پسر خوبیه هم از نظر من هم از نظر پدر و مادرم
مستقل هست،سرش تو کار خودشه کاری به کسی نداره خرج خاهر و مادرشم میده
ولی خیلی پدرش ادم بدی هست و بوده…
مخصوصا یه اختلافاتی که خیلی سال ها پیش بین پدر من و شوهر خالم بوده
خیلی سعی میکنم دیدگاهم رو نسبت بهش عوض کنم و بگم که ما به درد هم نمیخوریم ولی بازم انگار نه انگار دو دیقه بعد مثل همون اول
نمیدونم شاید بخاطر هورمون هست شاید واقعا هم دوستش داشته باشم
امیدوارم این سن زودتر تموم شه چون دارم اذیت میشم و تمرکزم رو از دست میدم
به فکرم افتاده برم از این قرص هایی که تمرکز رو بالا میبرن بخرم
ولی میگن هزار تا عوارض داره…
