احساس میکنم هیچ کس دوسم نداره همه دارن تحملم میکنن
برا دوستام برا همه همیشه الویت دوم بودم
خسته شدم کاش یکیو داشتم باهاش حرف میزدم اروم میشدم
اگه به خودم نیام بدتر هم میشه سرزنش هم بهش اضافه میشه
گناه های بدی کردم که ازشون پشیمونم
افسردگی گرفتم نمیدونم چه جوری درمانش کنم
حالم اصلا خوب نیست
منم دقیقاااا مثل خودتم
دقیقا منم همین مشکلو دارم :) برای همه وقت میزارم شنونده خوبی ام کمکشون میکنم اما اولویت سومشونم نیستم .. هرچقد خوب باشی واسه بقیه بیشتر اذیتت میکننن... خیلی درکت میکنم اگه دوست داشتی من هستم صحبت کنیم
خودت خودتا دوست داشته باش بخاطر گناه و اشتباه خودتو سرزنش نکن برای خودت نامه بنویس کتاب بخون یا صوتی گوش بده
