من یک فرزند دارم هر چقدر فکر میکنم نمیتونم بپذیرم دومی رو بیارم
همه خیلی قشنگ به ۳،۴ تا فکر میکنن میارن من اصلا
پذیرش بچه داشتن برام وحشتناک
همون قسمت زایمانش یادم میاد 🤦🤦🤦🤦 زاییدن به کنار اون فشار ی که بعد رو شکم میارن 🤦🤦🤦 حس میکنم فکر کردن دربارش انگار بهم جنون دست میده ،حس میکنم اگه بخوام بهش فکر کنم دچار تشنج میشم
چجوری انقدر راحت قشنگ بچه میارن
درسته زایمان طبیعی سخته، اما این حجم از ترس و وحشت شما حتما به مشاوره رفتن احتیاج داره و کاملا غیر طبیعیه.
من با این قسمتاش مشکلی ندارم، بیشتر رفلاکس و کولیک و گریه هاش و غصه هام تو ذهنمه
افکار آدما اعتقاداتشون ظرفیت تحمل سختیشون و معیاراشون باهم متفاوته
من چهارمی روباردارم دردش ک آدمومیکشه ولی همیشگی ک نیست نهایتش یک روزه
منتطر باش به سی ثانیه نشده ترکیدی
اینجا بگی شرایط ندارید بچه نیارید
بببببببوووووو:ممممممم
هم حوصله دارن هم بچه دوست دارن
واقعا غیر از این دوتا نیست
چون بقول خودت اینقدر بارداری وصله و انرژی میخواد زایمان هم سختی های خودشو داره
جز عشق و علاقه چیز دیگه ای نیست
فقط با افسردگی قبلو بعد مشکل داشتم
من ترس ندارم ولی متنفرم از دوران بارداری و از شب زنده داری ها
هر کس با توجه ب شرایطش تصمیم میگیره ب ما چ
من عاشق دوران بارداری و شیردهی و حتی زایمان هستم
ولی ب بچه دوم فکر نمیکنم
چون آینده ی اون بچه و تربیتش مهمه
اعصابم حوصله ی خودمم مهمه
فقطططط بخاطر بچه اولت یکی دیگه بیار تنها نباشه
من بخاطر بچه اولم بچه دوم اوردم
چون هرجا بچه میبینی میره سمتشون صدای بچه تو مویچه میشنوه جیگرم براش کباب بود
