از وقتی مادرم از دنیا رفت من افسرده شدم با همه دعوا می کنم. یکهوو عصبی میشم توی جمع کنترل از دستم میره دستام میلرزه هر چی به ذهنم میرسه میگم.
با اکثر فامیل هم بد شدم بیشتریا را بلاک کردم.
این حالت ها طبیعیه ؟
خیلی از نظر روحی داغونم.
چی کار کنم بهتر بشم ؟
انقدر تنهام حد نداره. همسرم بیشتر اوقات سرکار بعضی شبها خونه نمیاد. من با یه بچه کوچیک تنهام.
باورتون نمیشه امروز از تنهایی به دوست بیست سال بیشم زنگ زدم. اونم تعجب کرذه بود.
یا یه موقع انقدر تنها میشم کسی نیست باهاش حرف بزنم. مثلا زنگ میزنم کسایی که تا حالا ندیدمشون مثلا جاریم که با خانواده شوهر قهره. یا زنگ میزنم در و همسایه
