کامل درک میکنم. تازه من تو محل فوت نبودم اما همش وحشت دارم. نه اینکه از مرگ بترسم. از اینکه چه سختی کشیده..
شما هم باید دوره رو بگذرونی. هر چی میخوای فکر کن و گریه کن... اما زیاد تو خونه نمون... چون ممکنه مدام بدتر شی. برو سر کار اگر شد حتی مجانی. یا پارک و پیاده روی های طولانی