اگه بیشتر از پنجاه شصت سال عمر کردم میخوام خودم برم سالمندان
بنظرم اونقدرا هم که میگن بد نیست
کلی آدم و هم صحبت هست و از تنهایی در میام باهم وقت میگذرونیم و بالاخره مراقبن اگه اتفاقی بی افته
تنهایی ادمو از پا میندازه بنظرم از یه سنی به بعد هم بچهها انقدر مشغول به زندگی خودشون میشن و مشکلات دارن که نمیشه انتظار داشت همش پیش من باشن
البته من امیدوارم هیچ وقت به روزی نرسم که زمین گیر بشم و محتاج بقیه
