سلام بچه ها چطورین:)خیلی تنهام و هیچ رفیق و دوست صمیمی ای ندارم.از بچگی یه دوست داشتم که تو کلاس پنجم چون از چنتا دیگه که اصلا اخلاق و رفتارشون مثل من نبود و همچنین حسادت جدا شدیم و شیشم با یکی دیگه دوست شدم که خیلی خیلی صمیمی شدیم ولی من بخاطر تجربه ی قبلیم خیلی بهش سخت گرفتم و محدودش کردم چون بدبین شده بودم..یکبار با هم قهر کردیم و پیشقدم اشتی شدم و دوباره رفاقتمون با گرمای قبل دو سال سر گرفت ولی تو پایه دهم حس میکردم دیگه ازم خسته شده و دیگه کم کم سر و کله حسادت و قضاوتای نابجا و لجبازی وسط اومد و سر اینکه با کسای دیگه هم دوست شده بودیم و همچنین شرایط جامعه تو پارسال باعث شد دوباره از هم جدا بشیم...من و دقیقن متضاد همیم ولی من همش یاد خوبیاش میفتم و دلم براش تنگ میشه دوباره رفتم سراغش ولی دیگه عوض شده از همه لحاظ و تو سری دوم قهرمون اون بیشتر تقصیر رو داشته و نه اون منو و نه من اونو نمیتونیم تحمل کنیم... بعد اون هیچکسو پیدا نکردم که باهاشون صمیمی بشم البته که تو جمعای همشون حرفای زشت هست و اون حرکات و حرفایی که من بدم میاد و از پارسال ب بعد هم خیلی کم حرف شدم و اینم روش تاثیر داره ولی من واقعا دلم ی دوست صمیمی یکرنگ میخاددد
دختری ؟
من دخترم اگه میخوای رفیق بشیم و دردودل کنیم
از من میشنوی دوست بدرد نمیخوره همه آدما ی روزی میرن .. حتی ی روز روحت هم جسمت رو ترک میکنه چه توقعی از بقیه داری
مننم ۳ تا دوست داشتم که ۷ سال باهم دوست بودیم ،میرفتیم بیرون ، خیلی باهم صمیمی بودیم بدون هم نمیتونستیم و منم خیلی وابستع بودم اما آخرش چی شد ؟؟رفتن به سلامت دو نفرشان اختلاف پیدا کردن و منو الکی گذاشتن کنار ، اول ضربه خوردم اما دیگه بعدش سعی کردم وابسته نشم همین
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
35 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
37 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز