به کجا می روی ای دوست؟ مسیرت این نیست
انتــــهای سفـرِ عشـــق ، مگر شیــــرین نیــست؟
عـــدل ، این نیســــت که مـــن را بِگُذاری بـروی
عشـــــق را پــــرت کنی گـوشه کــنـاری ، بــروی
عـهـــد بســتی که کمـــاکان غضب و قهــر کنی؟
شهـــد شیــــرین جنــون را به دلــم زهـــر کنی؟
ز عـطــوفـت وَ ترحّـــم تــــــو نــداری ســهــمـی
مــــن به بن بســـت رسیدم ، تــو مگر می‌فهمی!
آمـــــدی دل بِــــگُـــذاری و دلـــــم را بــــبـــَــری
کاش اینـــدفعه ز بــــازار ، عــــدالــت بخــــــری
قـصــه ی عشــــق مـــن اینبــار ، غمــی دائم شد
چــه کنــــم من کــه دلم بر خِــرَدم حاکــم شــد؟
مــــوج آشــوبِ تو امــــروز ، مــرا با خود بُـــرد
عاشــــــقِ شیـــفته‌ی مضطربت دیگـــر مُــــرد...!