این قانون با عناوین امیدواری به خدا و... میاد
حرفهای امیدوار کننده میزنه
میگه به خدا نزدیک میشید
اما
اولا اینکه خدا رو عملا از زندگی میخواد حذف کنه، انگار خدا کسیه که باید همراه ما باشه تا به خواسته هامون برسیم، اصلا هم مهم نیست که اون خواسته به خیر ما باشه یا نه، انگار عقل کل هستیم و خدا هم باید ازمون تبعیت کنه!
در صورتی که زندگی واقعی این نیست. و جون واقعیتها رو علط نشون میده، وقتی آدم میبینه جور در نمیاد دچار ناامیدی میشه
امیرالمومنین(ع) فرمودند: خدا را از سست شدن اراده های قوی، گشوده شدن گره های دشوار و در هم شکسته شدن تصمیم ها شناختم
دین میگه ما آفریده شدیم بنده بشیم برای خدا، خوشبختی هم تو همینه تو اعتماد به خدا و توکل و امید بهش
محور خداست و رصایتش
اما قانون جذب میگه محور خواسته های ماست!
خیلی حرفهای درباره جذب هست
بارها شده تو همین سایت دربارش حرف زدیم و دوستان نظرشون عوض شده، چون اگاهی در موردش خیلی کمه