بیایید به رفتارهای هر روزمون بیشتر دقت کنیم
خواسته و ناخواسته بچه ها رو تحقیر میکنیم سرزنش میکنیم
تنبیه میکنیم یا بدنی یا از لحاظ احساسی بهشون حس گناه منتقل میکنیم
با رفتارمون بهشون میگیم کافی نیست خوب نیست بی ارزشه
چی باعث میشه به بچه ای که حاضریم جونمون رو براش بدیم این حس های منفی رو میدیم؟
یه نگاهی به گذشته خودمون بندازیم ما بچه ها رو قربانی میکنیم چون یه جایی تو بچگی ماهم این حس ها رو تجربه کردیم ما هم قربانی شدیم
میام مادرخوبی شم صبرم تموم میشه
می بینم ب هیچ حرفم گوش نمیده مشقاش می مونه حواسش پرته غذاشو نخورده
اونجاس کدتنها راهو تحقر و تهدید می بینم🥲
یه چند وقتی هست دارم خودم رو زیر ذره بین میذارم من خودم خیلی قانون مند نبودم خیلی آن تایم نبودم حالا وقتی میبینم بچه من خیلی سرساعت کارهاش رو انجام نمیده خیلی سریع کارهاش رو انجام نمیده عصبی میشم ولی من در اصل از خود درونیم از ضعف درونیم ناراحتم و روی بچم فرا فکنی میکنم من دوست ندارم بچم این ویژگی رو داشته باشه اما راه غلبه به این موضوع تغییر خود درونیم هست
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
8 ثانیه پیش
9 ثانیه پیش
9 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز